Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Μάνα θα φύγω, θα πάω στα καράβια!

Όπως καταλάβατε και από τον τίτλο δεν πετάμε στη Σύρο, οπότε κάναμε την καρδιά μας πέτρα  και μπήκαμε στο Highspeed. Ευτυχώς είχε καθίσματα αεροπορικού τύπου κ εμετοσακούλα στη θήκη στο μπροστινό μας κάθισμα και νιώσαμε τη σχετική οικειότητα. Η διαδρομή ήταν σύντομη και έτσι δεν προλάβαμε να χρησιμοποιήσουμε την εμετοσακούλα, αλλά η Νάντια την πήρε για αναμνηστικό και ονειρευότανε να τη γεμίσει λουκούμια Σύρου.

Δεν θέλω να φανώ υπερβολική με τα αιρμπασάκια, αλλά όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, η κυρία στη ρεσεψιόν, κρατώντας ένα δείγμα διακόπτη, μας έκανε επίδειξη για το πως θα βάλουμε το κλειδί στην υποδοχή λες και έκανε επίδειξη σωστικών μέσων. Αφού όταν τελείωσε περίμενα να τα πει και στα αγγλικά. Το ξενοδοχείο ήταν λαβύρινθος και είχε δοκιμασίες με σκάλες και ασανσέρ όπου παίζαμε κορώνα γράμματα για να βρούμε το σωστό δρόμο. Σκεφτόμασταν ότι αν βγούμε το βράδυ και πιούμε θα πρέπει να κοιμηθούμε οπωσδήποτε κάπου στην αυλή. Τελικά δεν βγήκαμε, γιατί κοιμηθήκαμε από τις 11 σαν θείτσες και έτσι λύσαμε το πρόβλημά μας.

Οι παραλίες ήταν πολυ ωραίες, μόνο που στις Αγκαθωπές μας μαστίγωσε η άμμος. Έβγαζα άμμο από την τσάντα μου, από το πορτοφόλι μου, από το βρακί μου και από τα αυτιά μου. Ευτυχώς στο Κίνι δεν είχε αμμοβολή. Απέλαυσα την ηλιοθεραπεία μου κοιτώντας τον Κωνσταντίνο, αυτό το ηλιοκαμμένο παλικάρι που τ' αργασμένο δέρμα του το' χε χτυπήσει η θάλασσα και το'χε μαστιγώσει αλύπητα το κύμα, που τα τραχιά του χέρια μπορούσαν να γίνουν μια ζεστή φωλιά για κάθε γυναίκα. Δύο τρεις φορές του έφυγε το μαγιώ μές στη θαλασσοταραχή και όταν βγήκε δήλωσε ότι είχε καταπιεί τη σπονδυλική του στήλη.

Με το φαγητό καλά τα πήγαμε (αλίμονο), μόνο που δεν ήξεραν τι σημαίνει πιπεριά. Για να θυμηθούμε τις παλιές μας διακοπές φάγαμε στη Φραγκοσυριανή. Εκεί, δίπλα στο άγαλμα του Βαμβακάρη, ακούσαμε Θέμη Αδαμαντίδη, έρωτας ο απόλυτος έρωτας, ο δικός μας ο έρωτας, η δική μας η αγάπη (κλάπα κλάπα) και οι φίλοι μου ταξίδευαν με το βλέμμα στο άπειρο και το στόμα μπουκωμένο με ντάκο. Όσο ντάκο δεν φάγαμε τον ρίξαμε πάνω μας για αλλαγή. Έτσι, είχαμε πάνω στα ρούχα μας άμμο, ντάκο και παγωτό από τον Ιταλό, ο οποίος μας το στούμπωσε στο κυπελλάκι και μας έφευγε από όλες τις μεριές. Σε λίγο γεμίσαμε και μύγες.

Και για να μην ξεφύγω από το θέμα του φαγητού: Πήγαμε που λες στο ξενοδοχείο για πρωινό. Ήταν σαν συγκέντρωση του Πασόκ χωρίς σημαίες. Στοιβαγμένοι γονείς, παιδάκια, ιδρωμένοι παππούδες χωρίς μπλούζα. Φάγαμε κάτι ελαφρύ, δηλαδή ομελέτα και τηγανητές πατάτες που ήταν copy paste από Goodys. Το κλου όμως του πρωινού ήταν το μηχάνημα με τους καφέδες.
-Συγνώμη με βοηθάτε λίγο, πώς αυξάνω τη ζάχαρη;
-Α δεν μπορείτε να την αυξήσετε, την έχουμε μπλοκάρει, γιατί κυκλοφορούν και διαβητικοί άνθρωποι ανάμεσά μας!
(Χμμμ, πολύ ωραία παίρνεις τον φραπέ και ρίχνεις μετά τη ζάχαρη που κάνει κράτσα κράτσα).
-Συγνώμη, πατάω φραπέ με γάλα και δεν αντιδράει, έχει χαλάσει;
-Α όχι πρέπει να πατήσετε φραπέ χωρίς γάλα. Η επιλογή φραπέ με γάλα δεν είναι συμβατή με το ποτήρι που έχετε βάλει από κάτω. Θα πρέπει να σας φέρω άλλο ποτήρι από την κουζίνα.
Πολλά προβλήματα με τον φραπέ όπως βλέπεις. Πήραμε λοιπόν έναν καπουτσίνο για να ξενοιάσουμε. Έπεσε μόνο βραστό νερό με αφρόγαλα. Χωρίς καφέ. Επιτυχία το μηχάνημα!

 Φύγαμε από το ξενοδοχείο και κυκλοφορούσαμε πλέον με τις βαλίτσες στο αμάξι μέχρι να φύγουμε το βράδυ. Έτσι δεν είχαμε που να αλλάξουμε ρούχα μετά το μπάνιο, αλλά κανένα πρόβλημα. Ο Κωνσταντίνος άλλαξε μες στη μέση στο λιμάνι και η Νάντια καθόλου, κυκλοφορούσε με το παρεώ μες στην πόλη και όταν φυσούσε βλέπαμε όλοι έναν κώλο με μαγιώ. Είχαν το θράσος να μου κάνουν και παρατήρηση οτι τάχα είναι κοντό το σορτσάκι μου. Τι να τους πεις!

Φύγαμε από τη Σύρο με δάκρυα στα μάτια και αποφασίσαμε να ξαναπάμε για Πάσχα (τώρα σύντομα δηλαδή). Η Νάντια έβαλε και προκαταβολή στο ξενοδοχείο και καπάρωσε το αμάξι. Είμαστε τρελοί;!

15 σχόλια:

Ελευθερία είπε...

Χα χα χα χα...

'' -Συγνώμη με βοηθάτε λίγο, πώς αυξάνω τη ζάχαρη;
-Α δεν μπορείτε να την αυξήσετε, την έχουμε μπλοκάρει, γιατί κυκλοφορούν και διαβητικοί άνθρωποι ανάμεσά μας! ''

Χα χα χα!!

Τι να σχολιάσω τώρα..
Ε ρε γέλια!!!
Και το άλλο;;
Μη μου πεις ότι ήπιες τον καπουτσίνο (βραστο νερο και αφρογαλα) χωρίς καφέ;;;;

Θα τρελαθώ... !!!

Ωραία τα περάσατε όμως...
Πιστεύω να ήρθες αρτιμελής..
Να μην σε έφαγαν οι μυγες και ηρθες μισή...

Χα χα χα .....

s_pablo είπε...

Τελικά τη γέμισε τη σακούλα με λουκούμια η φίλη σου;

Άντε, καλό Πάσχα...

γνωστος αγνωστος είπε...

οχι ρε....ποιος σας ειπε τρελους???

μια χαρα ειστε...


(ψιτ...φερτε τα πουκαμισα με τα μακρια μανικια γρηγορα! )


σοβαρα τωρα ετσι πρεπει να περναμε ολοι μας!!!

Coula είπε...

Ειστε θεότρελοι!!!!

Ρε συ σαν πολλές διακοπές δεν έκανες εσυ φέτος;

Για να μαζευτούμε λεω εγω!



ΥΓ Ξαναστειλε mail κατά λάθος το διέγραψα η κουλή!

Ξερεις φανταζομαι γιατι το θελω ε;;;

φιλια

astakoulis είπε...

Ελευθερία
Και στη δουλειά σήμερα ήπια έναν φρέντο και μου ρίξανε μέσα όλη την κανέλα. Σαν να έτρωγα ριζόγαλο ήταν. Κερνάς κανάν καφέ της προκοπής; Πληρώνω όσο όσο :P

S_Pablo
Όχι την κράτησε για το γυρισμό που είχε μποφόρια, μπας και μας χρειαστεί. Χριστός ανέστη :)

Γνωστός Άγνωστος
Έψαξα κι εκείνα με τη γεύση λουκούμι, αλλά δεν....

Coula
Έκανα πολλές διακοπές και έχουμε άλλο ένα σουκού για να τελειώσει το καλοκαίρι, τι θα κάνουμε;;; Ξναστέλνω το μέιλ, φιλάκια

γνωστος αγνωστος είπε...

χαχαχαχα!!!!

ειναι πισω ακομα οι συριανοι!!!

Ελευθερία είπε...

Κερνάω...

Με τι δουλειά πως τα πας;;;
Κανενα κοτλο έχεις να μου πεις..

Γελαω πολυ με τις αναρτησεις σου!!

Ελευθερία είπε...

*κουλό

Μάγισσα Κίρκη είπε...

"(Χμμμ, πολύ ωραία παίρνεις τον φραπέ και ρίχνεις μετά τη ζάχαρη που κάνει ΚΡΑΤΣΑ ΚΡΑΤΣΑ)."

ΧΑΧΑΧΑΧΑ μλκ έλιωσα αχαχαχαχαχαχ!
Τί τη θες κι εσύ τη ζάχαρη από πάνω; Βάρα μια ινσουλίνη να τελειώνεις! :p

astakoulis είπε...

Γνωστός Άγνωστος
Πολύ πίσω, πρωτεύουσα των Κυκλάδων και να μην έχει γεύση λουκουμάκι.. ντροπή!

Ελευθερία
Ναι βρε, έτσι θα σε άφηνα εγώ;;

Γεωργία:Σημειώστε παρακαλώ τον κωδικό κράτησης. R όπως λέμε Romeo, V όπως Victory, Η όπως Hotel..
-Hotel?? Μ' αρέσεις γιατί είσαι πρόστυχη!!!

Μάγισσα Κίρκη
Καλύτερα να τον χτύπαγα στο σέικερ του Κουικάρα που κάνει ΤΑΚΑ ΤΑΚΑ για να ξεμπέρδευα. Δεν είναι κακή η ιδέα με την ινσουλίνη πάντως...

DaisyCrazy είπε...

χαχαχαχαχα το ξενοδοχείο σας αφασία. κι εμάς μας έτυχαν διάφορα ευτράπελα στο πρωινό αλλά κοντά στα δικά σας δεν πιάνουν μια!

τυχεροί είστε που'στε πιο κοντά και μπορείτε να ξαναπάτε σύντομα.

Ελευθερία είπε...

Γεωργία:Σημειώστε παρακαλώ τον κωδικό κράτησης. R όπως λέμε Romeo, V όπως Victory, Η όπως Hotel..
-Hotel?? Μ' αρέσεις γιατί είσαι πρόστυχη!!!


Χα χα χα χα χα!!!

Έχω πεθάνει !!!
Χα χα χα ...
Κι άλλο.. κι άλλο....

Μάγισσα Κίρκη είπε...

Χχαχαχα που το θυμήθηκες το σέικερ του Κουικάρα; Χαχα!

athina μπασιούκα είπε...

Ανακάλυψα το blog σου και πολύ μου άρεσε :-) Ωραία γραφή, γέλασα αυθόρμητα!

astakoulis είπε...

Athina Welcome ;)